Landelijke PKN trekt geen Rode Lijn
In de brief aan de scriba van de PKN hebben we de PKN gevraagd zich ‘onomwonden’ uit te spreken tegen het genocidale geweld in Gaza en de mensenrechtenschendingen op de Westbank in solidariteit met het Joodse- en Palestijnse volk dat hieronder lijdt. Per e-mail hebben we het volgende antwoord ontvangen van het moderamen:
Geachte meneer Ter Steege,
Hartelijk dank voor uw e-mail waarin u uw zorgen deelt over de situatie in Israël en Gaza. U vraagt daarbij de Protestantse Kerk om zich hierover concreet uit te spreken. Vanwege het grote aantal reacties dat wij hebben ontvangen, is het helaas niet mogelijk om alle brieven en e-mails persoonlijk te beantwoorden. Uiteraard hebben wij alle reacties aandachtig gelezen en willen wij graag als volgt reageren.
Voorop staat dat de Protestantse Kerk de verbijstering deelt over wat er in Gaza gebeurt. Uw oproep om concreet uiting te geven aan deze verbijstering en het geweld een halt toe te roepen, herkennen wij. Als kerk zoeken wij naar vormen om dit te doen vanuit onze roeping en verantwoordelijkheid. We doen dat in de eerste plaats door naar elkaar te luisteren en met elkaar in gesprek te gaan. Daarbij willen we ook de verscheidenheid in opvattingen in de eigen gelederen bespreekbaar maken, ervan uitgaande dat er (veel) meer is dat ons verbindt dan dat ons scheidt. Het moderamen beraadt zich samen met anderen op de vraag hoe dat gesprek zo goed mogelijk gevoerd kan worden. Daarbij zullen ook de aangekondigde gesprekstafels van de nieuwe scriba ds. Kees van Ekris worden betrokken.
Het gebed om Gods Koninkrijk is het uitgangspunt. We bidden om als pelgrims op weg te gaan, joden, christenen en anderen: om samen te leven met alle verschillen, om te leven met de wonden, en om samen te werken om de wonden te helen. We kiezen er als kerk voor om het uit te houden in de spanning als een weg uit de polarisatie; we weigeren om een eenzijdige kant te kiezen en maken een krachtige keuze vóór Joden en vóór Palestijnen; we komen op voor medemenselijkheid en luisteren naar de wonden; we zoeken naar wat heelt en verbindt en komen op voor gerechtigheid en vrede, samen met onze partners en anderen. Dat alles vanuit de inspiratie van de waarden van Gods Koninkrijk. U kunt hier meer over lezen op onze website: Israël en Palestina | Protestantse Kerk in Nederland
Op deze wijze zoeken we als kerk in dit dramatische conflict naar recht, vrede en verbinding door stem te geven aan en verbonden te blijven met Joden, Palestijnse christenen en andere Palestijnen. Vanuit de overtuiging dat iedereen gehoord moet worden en elk mensenleven even kostbaar is in de ogen van God.
Dit kerkelijk getuigenis heeft bijvoorbeeld geklonken in:
- Het artikel als reactie op de demonstratie van 8 juli jl.: “Hartstocht brengt leden Protestantse Kerk bijeen” | Protestantse Kerk in Nederland
- De oproep van scriba ds. René de Reuver: Politieke loopgraven staan oplossingen en noodhulp Palestina en Israël in de weg | Protestantse Kerk in Nederland.
- Het in november 2024 door de generale synode aanvaarde document: Uw Koninkrijk kome. Als pelgrims op weg samen met Joden en Palestijnse christenen
- ‘Dat er vrede heerst binnen je muren…’ (Psalm 122:6) | Protestantse Kerk in Nederland
- De acties van Kerk in Actie zowel in Gaza als Israël: Noodkreet: help kinderen in Gaza en Israël | Kerk in Actie en: Palestijnse christenen hebben dringend hulp nodig | Protestantse Kerk in Nederland
- De twee uitzendingen van Petrus in het land vanuit Palestijns en Joods perspectief (uitgezonden op 4 en 11 mei).
- Samen met zestien andere lidkerken van de Raad van Kerken hebben we om gesprek gevraagd bij de Israëlische ambassadeur in Nederland over de Tent of Nations
- In de Pinksterboodschap spreekt de Raad van Kerken zich mede namens de Protestantse Kerk helder uit
Bovenstaande illustreert hoe we als Protestantse Kerk zoeken om in deze aangrijpende situatie stem te geven aan onze roeping. We voelen ons hierin met u verbonden.
We wensen u de wijsheid en bezieling van Gods Geest toe om in uw context als gemeente getuige van Christus te zijn.
Die zoektocht naar verbinding, gerechtigheid en herstel gaat door, ook door de pijn en wanhoop heen. Dat is misschien wel de belangrijkste les die we van onze Joodse en Palestijnse partners op dit moment leren. Je in te blijven zetten voor het goede, ook al lijken extreme stemmen de overhand te hebben.
Hopelijk geeft bovenstaande inzicht hoe we als landelijk kerk onze roeping verstaan en op eigen wijze uitspreken.
Met vriendelijke groet,
namens het moderamen,
Mirjam Nieboer
Medewerker Gemeentecontacten
