Dinsdag 6 oktober vergaderde de kerkenraad voor het eerst na de zomervakantie. Het was een bijzondere vergadering. In deze vergadering was Anita de Groot voor het eerst aanwezig in haar functie als voorzitter van de Diaconie, was Liesbeth Spigt voor het laatst aanwezig als ouderling pastoraat (gelukkig blijft ze wel haar pastorale taken verrichten) en Jan van der Kroon kreeg de voorzittershamer uit handen van Beppechien Bruins Slot.
Omdat ds Jessa van der Vaart wegens vakantie afwezig was, verzorgde Beppechien Bruins Slot de opening van de vergadering, eindigend met een zegen voor iedereen.
Lieve mensen
Omdat Jessa op vakantie is mag ik, vlak voor ik de voorzittershamer overdraag aan Jan van der Kroon, onze vergadering openen. Dat schud ik natuurlijk niet zomaar uit mijn mouw. Gelukkig vond ik inspiratie op de website van de PKN. Nog maar twee dagen geleden geplaatst, alsof ze het aanvoelden dat ik op zoek was.
Al ruim 390 jaar komen mensen samen in dit gebouw dat daarvoor bedoeld is: onze Dorpskerk. Maar we zijn meer dan mensen van een gebouw. We zijn mensen van ons dorp, onze stad, ons land, ons werk. We leven in familieverbanden, vriendengroepen, een buurt, de wereld.
Wie veel stil zit of noodgedwongen de hele dag in bed ligt, krijgt het vaak koud. Wie beweegt, wordt weer warm. Dat geldt voor hoe we ons persoonlijk voelen. Is dat met de gemeente van Christus ook zo? Wat geeft inspiratie om als gemeente in beweging te blijven? Waar word je vanbinnen warm van? Hoe gaan we verder als het lijkt of we worden stil gezet of een stapje terug moeten doen? Wat of wie helpt je dan om door te leven en te blijven vertrouwen op God?
De eerste christenen noemden zichzelf mensen van de weg. Dat heeft een dynamisch element in zich, van beweging, optrekken, een richting volgen. Ze verwezen daarmee naar Jezus die hun weg was en die ze wilden volgen. Ze hadden geen speciale gebouwen voor samenkomsten, ze kwamen als huisgemeenten bij elkaar. Ze zagen hun leven als een weg die ze met Jezus gingen. Hun leven en hun samenzijn stond in het teken van het volgen van Jezus, en dat was een leven van in beweging zijn. Mensen van de weg gaan naar andere mensen toe. Net als Jezus onderweg was, mensen ontmoette, naar hen luisterde, hen genas.
Onderweg ontmoet je nieuwe mensen. Eeuwenlang zijn mensen op pelgrimsreis gegaan, zoekend naar hun weg om te gaan, hun geloof, hun roeping, hun band met God en met mensen.
Op een wandelreis moet je soms ook rusten. Of je misschien wel stilgezet, omdat je lijf pijn gaat doen waardoor je niet verder kunt. En je gaat ook weer een keer naar huis, of naar Jeruzalem zoals Jezus. Je kunt op veel manier een mens van de weg zijn, ook als je thuisblijft.
Ik reis verder en draag in het volste vertrouwen de rol van voorzitter over aan jou, Jan. Alle goeds!
Liesbeth, jij neemt afscheid vandaag, bewust zorg jij voor wat rust voor jezelf en voor Rob. Van vergaderen werd je niet warm, van doen met werkgroep pastoraat wel en daar blijf je mee doorgaan. Daar zijn we ontzettend dankbaar om. Anita, welkom in ons midden! Wij zijn echt heel blij dat jij op ons pad bent gekomen!
Graag sluit ik af met een zegen, een zegen voor jou, voor jullie, voor ons en voor iedereen
zachtheid wens ik je
een zachte blik op jezelf
zachte grond voor als je valt
zachte moed om kwetsbaar te zijn
zachte troost bij verdriet
zachte ogen naar de ander
zachte kracht wens ik je
om door te zetten en op te staan
om de kracht in jezelf te verrijken
met de kracht van de ander
om te blijven zoeken naar vrede
in onszelf en in de wereld
veerkracht en vrede
wens ik jou
en iedereen
In de vergadering zijn de begrotingen van de werkgroepen Pastoraat, Eredienst, Open kerk, Communicatie en Jeugd en jongeren vastgesteld. De volgende kerkenraadsvergadering is 27 oktober.


